Gözcü Haber

Bir gün anlarsın… İnsan, sahip olduğu şeylerin değil; eksikliğinin fark edilmesiyle değer kazanır.

Hiç düşündün mü?

Bir yemeğin en pahalı malzemeleri masada olabilir.

En kaliteli et…

En taze sebzeler…

En özel baharatlar…

Ama içinde bir tutam tuz yoksa…

İlk lokmada bir şeylerin eksik olduğunu anlarsın.

Çünkü tuz, kendini göstermez. Kendini hissettirir.

İnsan da böyledir.

Kimi insanlar kendilerini anlatmak için sürekli çabalar.

Sürekli verir…

Sürekli yetişir…

Sürekli fedakârlık yapar…

Sürekli görünmeye çalışır.

Fakat bazen ne kadar çok verirsen ver, karşındaki bunu sıradanlaştırır.

İşte o zaman kendini daha fazla sunmaya çalışma.

Yokluğunu sun.

Çünkü bazı insanlar, varlığının değerini yanında değil; senden mahrum kaldığında anlar.

Nasıl ki elektrik kesildiğinde ışığın kıymeti…

Sessizlik çöktüğünde bir sesin değeri…

Kuraklık geldiğinde bir damla suyun önemi anlaşılırsa…

İnsan da çoğu zaman eksikliğiyle fark edilir.

Ama burada ince bir çizgi vardır.

Yokluğunu ceza olsun diye değil…

Kendini hatırlatmak için değil…

Manipüle etmek için hiç değil…

Kendine olan saygını korumak için sun.

Çünkü sürekli kendinden veren insan, bir süre sonra tüketilir.

Sürekli ulaşılabilir olanın kıymeti azalır.

Sürekli affedenin sınırları görünmez olur.

Sürekli fedakârlık yapanın emeği, zamanla görev gibi algılanır.

Oysa gerçek değer, yokluğun boşluk oluşturduğunda ortaya çıkar.

Tuz sofrada konuşulmaz.

Kimse masaya oturduğunda,

“Ne güzel tuz var.” demez.

Ama olmadığında herkes aynı cümleyi kurar:

“Bir şey eksik…”

Belki de sen de hayatındaki birçok insana tuz gibi dokundun.

Sessizce destek oldun.

Dinledin.

Omuz verdin.

Emek verdin.

Dualarında yer verdin.

Ve belki bunların hiçbiri fark edilmedi.

Bu seni değersiz yapmaz.

Sadece bazı insanlar, nimetin farkına ancak onu kaybettiklerinde varırlar.

Bu yüzden değerini ispatlamak için kendini tüketme.

Kendini anlatmak için yorulma.

Her kapıyı çalma.

Her gönlü ikna etmeye çalışma.

Çünkü gerçek kıymet, alkışla değil; bıraktığın boşlukla anlaşılır.

Unutma…

Tuz menüde yazmaz.

Ama eksik olduğunda herkes onu arar.

Sen de hayatında, değerini görmeyen sofralarda kendini tüketmek yerine; değerini bilen insanların hayatına lezzet katmayı seç.

Çünkü bazı insanlar seni ancak sustuğunda duyar…

Ancak gittiğinde özler…

Ancak yokluğunda gerçekten görür.

Özlem Akar

Uzm.Sosyolog Aile & Manevi Danışman

10.07.2026

İZMİR